Aynı günahı paylaştık korkmadan!
Kendimizi çaldık yıllar öncesinden,
Zaten bir mola zamanıydı bizi buluşturan,
Otobüs kalkmak üzere,
Ellerini bırakmak öyle zor ki...

Ve şimdi,
Gün üşüyor yapraklaın arasında,
Gözlerim yol yorgunu...

Gözlerimde çırpınan huzurlu sabahım,
Özgürlüğe susamış yanım,
Toprak renkli koşmacam,
Ekmek,fırtınaya yakalanmış,
Hala otobüsler koşuyor gözlerimde...

Sabahın ilk ışıkları avucumda,uyuyamadım bu gece,
Bir bebek ağlıyor karşıki evde,
Kuş sesleri,gülüşüne fon müziği,
Güneş,evreni uyandırmak üzere,
İçindeki Sen'le tanışalı,
'Ben' biraz eksik...

Oysa ben yağmurdum,sen bakir bir vadi,
Islanırdık her cemre sonrası,
Her tabloda sen,
Seni çiziyorum her ikindi molasında..

Zaten bir mola zamanıydı bizi buluşturan,
Otobüs kalkmak üzere,
Gözlerindeki tebessüme el sallamak öyle zor ki...

Engin İbrahim EROĞLU