Sen olmasan...Seni bir dakka görmesem yahut,

Bilir misin ne olur?

Şu gök, güneş ebediyen kapansa, belki vücut Soğuk geceyle

uyuşmak yolunda çare arar

ve bulur;

Fakat karanlığa mümkün müdür alıştırmak Bütün güneşle ve

göklerle beslenen ruhu,

Bu vurduğun ruhu?..

Sen olmasan...Seni bulmak hayali kaybolsa,

Yaşar mıyım dersin?

Söner yok olmana bir an inanmış olsa hayal;Soğur, donar,kırılır

senden ayrılınca bakış;

Ne hazin

Gelir hayat o zaman hem vücuda, hem ruha,Yaşarmıyız seni

kaybetsek ah, ben, kalbim,

Bu mustarip kalbim?

Sen olmasan...Bu en içten bir itiraf işte:

Sen olmasan yaşamameninle bağlarımız hoş bir uzlaşım, işte;

Fakat bu bağ geri kalmaz ki ruhu ezmekten.

Akşam

Gruba karşı düşündüm sükun, içinde bunu:Fena değil sevişip

ağlamak, fakat yaşamak Değer mi göz yaşına!..

Tevfik Fikret